واين ترنم آبي احساس آنچنان قلبم را ميفشارد

 كه دلم براي خودم ميسوزد ،دلم ميخواهد

 با تمام صداي وجودم اشك بريزم .

 روزي تمام حكمت هاي اين مسير براي من اثبات خواهد شد اما خدايا از تو شكيبايي را طلب ميكنم .

رفتن یا نرفتن

گفتن یا نگفتن

خواستن یا نخواستن

و عشق

دستان مرا میگیرد

و مرا به سوی رفتن های بیشمار

گفتن های بیشمار

 آدمها میبرد

دلم پرواز می خواهد،

دلم با تو پریدن در هوای باز می خواهد

دلم آواز می خواهد،

دلم از تو سرودن با صدای ساز می خواهد

دلم بی رنگ و بی روح است

دلم نقاشی یک قلب پر احساس می خواهد

در همین نزدیکی

کوچه باغی زیباست

که درآن خاطره هایم پیداست

آسمانش آبی است

جوی آبی جاریست

و شقایق که درآن آفتابی است

غنچه ای می خندد

شاخه ای می رقصد

و زمان از گذر ثانیه جا می ماند

لحظه هایی زیباست

خاطره یا رویاست

هر چه هست در نظر من یکتاست

قاب یک خاطره در آن پیداست

برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست... 

برای تويی كه قلبم منزلگه عـــشـــق توست ... 

برای تويی كه احسا سم از آن وجود نازنين توست ... 

برای تويی كه تمام هستی ام در عشق تو غرق شد...

 برای تويی كه چشمانم هميشه به راه تو دوخته است...

 برای تويی كه مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاك خود كردی...

 برای تويی كه وجودم را محو وجود نازنين خود كردی...

 برای تويی كه هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است... 

تويی كه سـكوتـت سخت ترين شكنجه من است...

 برای برای تويی كه قلبت پـا ك است ... 

برای تويی كه در عشق ، قـلبت چه بی باك است... 

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است... 

برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است... 

برای تويی كه غمهایت معنای سوختنم است... 

برای تویی که آرزوهایت آرزویم است...

عشق چون بر سر بتابد گدازنده می ‌شویم

 و

 آنگاه دل است كه می ‌شكافد و جان است كه می ‌تابد

 و ظلمت است كه با دستپاچگی می ‌گریزد.

 عشق دیوانه‌ می ‌كند.

 سلسله بندها را می گسلد و آنگاه لایق خانه‌ی وجود می ‌شود

 و

 در این زمان است كه از طرب آكنده می ‌شویم‏.

 شمع می ‌شویم، روشن می ‌شویم و آنگاه‏

 دود پراكنده می ‌شویم.

دل من كه به اندازه یك عشق است

به بهانه های ساده ی خوشبختی خود می  نگرد

به زوال زیبای گلها در گلدان

به نهالی كه تو در باغچه خانه ی مان كاشته ای

و به آواز قناری ها